Geen kaas

Het klimaatakkoord is getekend.
Dat gaat ons kleine kikkerlandje miljarden kosten die wij – de hollanders – moeten ophoesten.
En dan vraag ik me toch iets af. Hoe bereken je zoiets?
Dat we ervoor moeten zorgen dat de wereld een beetje schoner wordt, dat staat buiten kijf.
Hoe je dat echter voor elkaar krijgt is een heel ander verhaal. Dat lukt zeker niet met het klimaatakkoord wat er nu ligt.
In een fractie van een paar seconden is de wereld een stukje meer vergiftigd door het uitbarsten van 2 vulkanen. En wie er ook wat verzint, en hoeveel geld we er ook tegenaan gooien, hier kan niemand iets aan veranderen.

Wat kunnen wij zelf aan een iets schonere wereld doen?

Eerst maar eens beginnen met wat minder plastic produceren.
Voor de dagelijkse boodschappen hoef je geen plastic tasjes te gebruiken. Een linnen tasje dat je elke maand een keer met de was laat meedraaien werkt prima.
Al die plastic weggooi frutsels van de Action, die kunnen we best op de schappen laten staan.
Dat geldt ook voor de goedkope troep die in dikke lagen plastic wordt verzonden vanuit China.
Ieder nadenkend mens kan op zijn 2 vingers natellen dat een pakje van 1 euro, dat gratis wordt verzonden onmogelijk winst kan opleveren voor producent en verzender.
Dus als wij nou eens verstandig worden en die troep niet langer kopen, dan kan onze post misschien wat goedkoper worden. Dat scheelt weer een aantal vliegtuigen per dag die niet hoeven vliegen.
Jahaa, ik weet het: niet iedereen heeft geld om duur in te kopen, maar goedkoop is uiteindelijk altijd duurkoop. Ook 1 euro is weggegooid geld als je aankoop binnen de kortste keren kapot gaat.

De manier waarop dit klimaatakkoord ons door de strot wordt geduwd, is beneden alle peil.
Het verheven opgeheven vingertje van een van de kleinste landen ter wereld begint op mijn zenuwen te werken.

15 miljoen mensen op dit hele kleine stukje aarde willen best meewerken aan een betere wereld, maar niet ten koste van onze manier van leven. Want als je de essentie van ons leven afpakt, dan heb je binnen de kortste keren anarchie. Belasting betalen voor een veilige leefomgeving of zorg voor de ouderen en gehandicapten, dat willen we allemaal. Belasting betalen voor landen die keer op keer bewezen hebben dat ze het niet waard zijn omdat ze zelf niets willen? Nee, helaas, daar willen wij niet langer aan meewerken.

En je vraagt je misschien af waarom ik het heb over 15 miljoen en niet over 17 miljoen mensen?

Omdat de laatste 2 miljoen geen kaas hebben gegeten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s